เครื่องแต่งกายไทย

ยุคก่อนรัตนโกสินทร์

สมัยอยุธยา สมัยที่ 3 (พ.ศ. 2173 – 2275)

ลักษณะชุด

ผู้หญิง

  • ชาวบ้าน นุ่งผ้าจีบห่มสไบแบบเฉียง แบบรัดอก หรือห่มตะเบงมาน (สำหรับเวลาทำงาน บุกป่า ออกรบ) นุ่งผ้าจีบ
  • ชาววัง นุ่งผ้าซิ่น สวมเสื้อแขนกระบอก คอแหลม ผ่าอก แขนกระบอกยาวถึงข้อมือ

ผู้ชาย

  • ชาวบ้าน และชาววัง สวมเสื้อแขนยาว คอกลม ผ่าอก แขนยาวถึงข้อมือ มีผ้าขาวม้าคล้องคอตลบชายไปด้านหลัง นุ่งผ้าโจงกระเบน งานพิธีสวมเสื้อยาวถึงเข่า ติดกระดุมด้านหน้า แขนเสื้อกว้าง และสั้นไม่ถึงศอก สวมหมวก ขุนนางจสวมลอมพอกยอดแหลม สวมรองเท้าแตะปลายแหลมแบบแขกมัวร์
ส่วนประกอบชุด

ผู้หญิง

  • ชาวบ้าน สไบ ผ้านุ่ง เสื้อแขนกระบอก
  • ชาววัง เสื้อ ผ้านุ่ง ผ้าซิ่น

ผู้ชาย

  • ชาวบ้าน เสื้อ ผ้าคล้องไหล่ โจงกระเบน
  • ชาววัง เสื้อ ผ้าคล้องไหล่ โจงกระเบน
ผ้าที่ใช้

ผู้หญิง

          ผ้าพื้น ผ้าแกมไหม ผ้าไหม

ผู้ชาย

        ผ้าขาวม้าคล้องไหล่ ผ้าพื้น ผ้าแกมไหม ผ้าไหม ผ้าสมปักปูมสำหรับเข้าเฝ้าและขุนนาง

ทรงผม

ผู้หญิง

  • ชาวบ้าน ผมทรงปีก หรือผมทรงดอกกระทุ่มไม่โกนท้ายทอยปล่อยผมยาวรากไทร
  • ชาววัง ได้แบบอย่างการไว้ผมแบบหญิงพม่า และล้านนาไทย คือ ผมยาว เกล้ามวยบนศีรษะ มีพวงมาลัยสวมรอบมวย หรือปล่อยผมยาว

ผู้ชาย

  • ชาวบ้าน ผมสั้นทรงมหาดไท
  • ชาววัง ผมทรงมหาดไทย
เครื่องประดับ

ผู้หญิง

          ปักปิ่นทองที่มวยผม สวมแหวนหลายวง สร้อยคอ สร้อยข้อมือ

ภาพการแต่งกายหญิงและชาย สมัยอยุธยา (สมัยที่ 3)